-
Recente reacties
HansDeZwans opEikebah en de high five. niki opEikebah en de onbegrijpelijke … Marie opNeuroten unite. HansDeZwans opEikebah en de Tumblr FunChick opEikebah en de contemplati…
Eikebah en de Tumblr
Omdat alles vandaag snel moet gaan. Omdat ik vandaag wel nog mensen kan lastig vallen in 140 karakters, maar niet meer met hele blogposts. Omdat ik het best wel drukdrukdruk heb. Omdat ik uiteindelijk toch niet zo interessant ben. Omdat op de bandwagon springen zowel erg 1960 als erg 2011 is. Omdat ik graag mooie … Lees meer
Eikebah en de contemplatie
Als kind wist ik wel wat ik wou. Eerst was dit de flippo met de blauwe achtergrond en het stinkdier op de voorgrond. Het stinkdier was verliefd, dacht ik. Ik heb nooit geweten waarom ik per se deze flippo wou; ik heb nooit een bijzondere affectie gehad met stinkdieren noch blauwe achtergronden. Wat ik wel … Lees meer
Eikebah en de high five.
Ik heb een vreemde eigenschap. Nu ja, vreemd kan je het niet echt noemen – de wereld loopt vol met mensen zoals ik. En met wereld bedoel ik het fitnesscentrum waar ik wekelijks heen ga, omdat ik mezelf graag toon wanneer mijn haar alle kanten uitsteekt, ik zweetplekken heb op plaatsen waar je het niet … Lees meer
Eikebah en De Trein.
Treinen, ik heb daar altijd al over willen schrijven. Treinen dragen namelijk een bepaalde symboliek mee in het leven, in de media, in de film. U moet er maar eens op letten, op die treinen die door het scherm denderen, van de ene bestemming naar de andere terwijl het personage volwassen wordt. Wel, zo gaat … Lees meer
Eikebah en haar meest bevreemdende ervaring ooit.
Vanmorgen stond ik op om 6u30. Dat is zeer vreemd voor mij, maar aangezien ik overmorgen aan een stage begin, kan ik er al maar beter aan wennen. Niet dat ik op stond om cold turkey van mijn slecht bioritme af te geraken. Nee, ik moest examen afleggen. Een examen waar ik dit weekend bijna … Lees meer
Eikebah en de onbegrijpelijke levenszaken (1)
Zoals u misschien al weet is mijn nieuwjaarsvoornemen om minder verbitterd te zijn. Tot nu toe ben ik daar dus al vier dagen mee bezig en slaag ik er matig in. Matig, want ik heb de voorbije dagen geleerd dat verbitterdheid vaak gepaard gaat met onwetendheid. En mijn onwetendheid is ondanks mijn 22 lengtes lentes nog … Lees meer
Eikebah en het eindejaarslijstje.
Het is 30 december dus een gepast moment om een eindejaarslijstje te maken. Want eindejaarslijstjes maken op 31 december is volgens de maatschappij zielig en not done en er eentje maken op 1 januari is volgens mijn innerlijke neuroot dan weer vijgen na Pasen. 2010 was niet meteen het beste jaar dat ik me had … Lees meer
Eikebah en de BMW-bestuurder.
Beste BMW-bestuurder, Geen paniek, ik heb het niet tegen jullie als groep. Ik heb het tegen jou. Jij, de mannelijke BMW-bestuurder die op 26/12/2010 omstreeks 14:00 stond te pronken op de parking van Utopolis Mechelen. U ontmoette mij op iets wat men in het Engels ‘not my finest hour’ zou noemen. De volledig ondergesneeuwde parking … Lees meer
Eikebah en de gecontamineerde chocolade.
I’m just no fun at all. Dat was de conclusie van vannacht. Je hebt zo van die losse mensen waar iedereen bij wil zijn en waar iedereen rituele dansen rond wil doen. Je hebt zo van die mensen die uptight zijn en waar iedereen enkel een hoofdknik voor over heeft. Ik behoor overduidelijk tot die … Lees meer
Eikebah en haar weekend.
Dit weekend had ik een fijn weekend. Eigenlijk heb ik elk weekend wel een fijn weekend. Eigenlijk heb ik ook een hekel aan mensen die op internet verkondigen dat ze een fijn weekend hebben gehad. Want dat is vaag en ik hou niet van vage dingen. De laatste weken heb ik het zo druk dat … Lees meer
Eikebah en de ontbrekende klantvriendelijkheid.
Ik voel me al de hele week ambivalent. Ik weet niet hoe taalkundig correct de notie “zich ambivalent voelen” is, maar toch voel ik me zo. Ik kan me niet altijd even taalkundig correct voelen. Het ene moment loop ik te lachen met grassprietjes om het volgende moment een moordende blik te werpen op een … Lees meer
Eikebah en de “innige deelneming”.
Ik ben altijd een erg ziek kind geweest. Het is absoluut niet overdreven om te zeggen dat ik mijn kindertijd doorbracht in de wachtkamer van de dokter. Het gaat zelfs zo ver dat de wachtkamer van mijn dokter zowat de enige plaats is die ik in detail kan beschrijven. Groot was dan ook de shock … Lees meer
Eikebah en haar venijnig vrouwenkantje.
Vroeger was ik een echte tomboy. Alleen bestond dat woord toen nog niet en werd ik bestempeld als ‘die rare’. Ik droeg jongenskleren, meisjesdingen vond ik vies en het contact met “mijn soort” verliep ook niet meteen vlot. Omdat zij meisjesdingen niet vies vonden, vermoed ik. Geleidelijk ben ik dan toch veranderd in wat ik … Lees meer
Eikebah en het fitnessabonnement.
Gisteren ging ik voor het eerst in meer dan vier jaar nog eens fitnessen. De reden voor deze plotse sportieve uitbarsting was de aankoop van een jaarabonnement vorige week. Ik ben altijd al erg gevoelig geweest voor kortingsacties dus was ik meteen verkocht toen ik las dat studenten maar €300 euro moesten betalen voor een … Lees meer
Eikebah en de nagellak (2)
Hoewel ik een universitair diploma heb en ik er in juni 2011 hopelijk een tweede heb, zijn er zo van die dingen waar mijn brein absoluut niet bij kan. Dingen die ik absoluut niet kan, maar waarvan ik vermoed dat zelfs een chimpansee ze kan uitvoeren. In tegenstelling tot wat mijn common sense hierover zegt, … Lees meer
Eikebah en Londen: het verslag.
Hoewel Het Lief en ik ’s nachts niet altijd even goede vrienden zijn, is onze tijd samen overdag een pak lieflijker. Daarom deed Het Lief mij een weekendje Londen cadeau naar aanleiding van ons vier jaar samen. Want Het Lief weet hoe graag ik reis en hoe graag ik ‘oe oe oe’ roep in het … Lees meer
Eikebah en haar Grote Liefde
Het is nacht. Ik lig wakker in mijn tweepersoonsbed. Mijn tweepersoonsbed dat ik niet “mijn” mag noemen, maar “ons” moet noemen. Uit koppigheid besluit ik het “het” tweepersoonsbed te noemen. Ik lig wakker in het tweepersoonsbed op mijn kot. Ik ben geïrriteerd. Zeer geïrriteerd. Alsof het al niet erg genoeg is om samen te leven … Lees meer
Eikebah en een lokaal cultuurbeleidsplan
Noot: Ik kort de namen van mijn thuisgemeente en mijn buurtgemeente af niet omdat jullie niet mogen weten waar ik vandaan kom (dat is namelijk enorm makkelijk te traceren), maar omdat mensen die op de desbetreffende gemeentes googlen niet hier terecht hoeven te komen. Vandaag heb ik het cultuurbeleidsplan van mijn eigen gemeente gelezen. Voor … Lees meer
Eikebah en haar geëxcommuniceerde tiener.
‘Gij ziet altijd alles zo zwart als het maar kan’, zegt Hij zowat elke week tegen mij. ‘Ge moet daar niet zo over stressen, alles komt wel goed’, repliceer ik zowat elke week. Hoewel ik nog steeds huizenhoog drama kan maken over niets – ik ben en blijf een moeilijke vrouw – ben ik niet … Lees meer
Eikebah en haar muziek/boeken.
Ik heb altijd een zeer dubbel gevoel gehad met betrekking tot mijn online aanwezigheid. Het ene moment wil ik compleet anoniem zijn, het volgende moment wil ik een halve online celeb zijn. Dat verklaart waarom mijn online aanwezigheid even veel pieken als dalen bevat. Neem nu mijn Last.fm account: op een gegeven moment crashte mijn … Lees meer
