Eikebah en de zonsopgang

It’s always darkest before the dawn.  Mijn Spotify stuurt me af en toe bemoedigende boodschappen door, vanuit de mond van Florence Welch. Ik hoor het haar vandaag zingen en ik hoor het haar een… Lees Meer →

Eikebah en de hereniging

Het begon allemaal in Heist-op-den-Berg. Van m’n ouders moest ik het alleszins niet hebben. De krant, die kwam wel binnen. Maar boeken? Nee. Niet zo’n boekenmensen. In de lagere school werden we verplicht… Lees Meer →

Eikebah en het eindeloze wachten

Het wachten. Dàt maakt alles zo vervelend. Tegelijk maakt het ook alles duidelijk. Deze week is het wachten op wat iedereen “het verlossend telefoontje” noemt. Na mijn maandenlange zoektocht weet ik intussen dat… Lees Meer →

Eikebah en de jobhunt

Ik zoek verkeerd. Het kan niet anders. Of niemand zoekt mij. Ook een mogelijkheid. Op dagen als deze schuw ik de tristesse. Ze komt sluipend dichterbij. Ik zet de radio aan en blijf… Lees Meer →

Eikebah en de Tumblr

Omdat alles vandaag snel moet gaan. Omdat ik vandaag wel nog mensen kan lastig vallen in 140 karakters, maar niet meer met hele blogposts. Omdat ik het best wel drukdrukdruk heb. Omdat ik… Lees Meer →

Eikebah en de contemplatie

Als kind wist ik wel wat ik wou. Eerst was dit de flippo met de blauwe achtergrond en het stinkdier op de voorgrond. Het stinkdier was verliefd, dacht ik. Ik heb nooit geweten… Lees Meer →

Eikebah en de high five.

Ik heb een vreemde eigenschap. Nu ja, vreemd kan je het niet echt noemen – de wereld loopt vol met mensen zoals ik. En met wereld bedoel ik het fitnesscentrum waar ik wekelijks… Lees Meer →

Eikebah en De Trein.

Treinen, ik heb daar altijd al over willen schrijven. Treinen dragen namelijk een bepaalde symboliek mee in het leven, in de media, in de film. U moet er maar eens op letten, op… Lees Meer →

Eikebah en haar meest bevreemdende ervaring ooit.

Vanmorgen stond ik op om 6u30. Dat is zeer vreemd voor mij, maar aangezien ik overmorgen aan een stage begin, kan ik er al maar beter aan wennen. Niet dat ik op stond… Lees Meer →

Eikebah en de onbegrijpelijke levenszaken (1)

Zoals u misschien al weet is mijn nieuwjaarsvoornemen om minder verbitterd te zijn. Tot nu toe ben ik daar dus al vier dagen mee bezig en slaag ik er matig in. Matig, want… Lees Meer →

Eikebah en het eindejaarslijstje.

Het is 30 december dus een gepast moment om een eindejaarslijstje te maken. Want eindejaarslijstjes maken op 31 december is volgens de maatschappij zielig en not done en er eentje maken op 1… Lees Meer →

Eikebah en de BMW-bestuurder.

Beste BMW-bestuurder, Geen paniek, ik heb het niet tegen jullie als groep. Ik heb het tegen jou. Jij, de mannelijke BMW-bestuurder die op 26/12/2010 omstreeks 14:00 stond te pronken op de parking van… Lees Meer →

Eikebah en de gecontamineerde chocolade.

I’m just no fun at all. Dat was de conclusie van vannacht. Je hebt zo van die losse mensen waar iedereen bij wil zijn en waar iedereen rituele dansen rond wil doen. Je… Lees Meer →

Eikebah en haar weekend.

Dit weekend had ik een fijn weekend. Eigenlijk heb ik elk weekend wel een fijn weekend. Eigenlijk heb ik ook een hekel aan mensen die op internet verkondigen dat ze een fijn weekend… Lees Meer →

Eikebah en de ontbrekende klantvriendelijkheid.

Ik voel me al de hele week ambivalent. Ik weet niet hoe taalkundig correct de notie “zich ambivalent voelen” is, maar toch voel ik me zo. Ik kan me niet altijd even taalkundig… Lees Meer →

Eikebah en de “innige deelneming”.

Ik ben altijd een erg ziek kind geweest. Het is absoluut niet overdreven om te zeggen dat ik mijn kindertijd doorbracht in de wachtkamer van de dokter. Het gaat zelfs zo ver dat… Lees Meer →

Eikebah en haar venijnig vrouwenkantje.

Vroeger was ik een echte tomboy. Alleen bestond dat woord toen nog niet en werd ik bestempeld als ‘die rare’. Ik droeg jongenskleren, meisjesdingen vond ik vies en het contact met “mijn soort”… Lees Meer →

Eikebah en het fitnessabonnement.

Gisteren ging ik voor het eerst in meer dan vier jaar nog eens fitnessen. De reden voor deze plotse sportieve uitbarsting was de aankoop van een jaarabonnement vorige week. Ik ben altijd al… Lees Meer →

Eikebah en de nagellak (2)

Hoewel ik een universitair diploma heb en ik er in juni 2011 hopelijk een tweede heb, zijn er zo van die dingen waar mijn brein absoluut niet bij kan. Dingen die ik absoluut… Lees Meer →

Eikebah en Londen: het verslag.

Hoewel Het Lief en ik ’s nachts niet altijd even goede vrienden zijn, is onze tijd samen overdag een pak lieflijker. Daarom deed Het Lief mij een weekendje Londen cadeau naar aanleiding van… Lees Meer →