Schrijven. Ik zet het steevast als eerste puntje achter het dubbelepunt. Hobby’s: schrijven. Al jaren. Want ik schrijf. Elke dag. Ik schrijf verhalen. Fictie, maar toch vooral non-fictie. Non-fictie met een draai aan, liefst. Wat het weer fictie maakt, I guess.
Alleen; ik schrijf niet. Ik noteer alles in gedachten, maar op papier komt er niets. Ik heb al twee maanden niets meer geschreven. Niet voor krantjes, niet voor weblogs, niet voor mezelf en zelfs geen eindeloze imaginaire verhalen die het papier nooit raakten.
Maar ze zijn terug. Mijn verhalen, in mijn hoofd. Ze zijn er weer. ‘Schrijf’, zeggen ze. Ik luister niet. Ik zet een liedje op. Eentje dat beter geschreven is dan ik ooit schrijven zal. Eentje dat al beschrijft wat ik schrijven zou, opdat ik het niet zou moeten schrijven.
‘Schrijf’, zeggen ze.
‘Was ik maar niet zo koppig’, antwoord ik.
7 Reacties
wie schrijft die blijft…
Schrijf! ;)
Wie begint met schrijven, blijft schrijven :)
Je bent terug! Jippieee!
Ik heb net hetzelfde met werken. In mijn hoofd galmt het: werken! Ik luister niet. Ik bestel nog een pint en dat werken blijft in mijn hoofd zitten. Koppig dat ik ben, dat kan U zich niet voorstellen.
Was getekend
Ik treed de verhalen in je hoofd bij: Schrijf!
Alleen al in dit kleine stukje zitten weeral 1001 dingen die me er eens te meer van overtuigen dat je meant to write bent :) Wat de liedjes ook mogen zeggen/zingen.
Hier nog iemand die blij is dat je terug schrijft :)
Plaats een reactie