Gisteren had ik voor het eerst een MP3-speler in mijn bezit, voor minstens 24 uur. Aangezien ik MP3-spelers meestal van op afstand bewonder, kende ik er niets van. Behalve dan dat het kleiner, platter en lichter is dan mijn discman die ergens stof ligt te vergaren. En dat er veel meer muziekjes opkunnen.
Dus begon ik te testen, want mijn kennis van het apparaat was cruciaal. Vooral omdat ik het ding had omgedoopt tot dictafoon en ik er een heel interview mee zou opnemen. Ik voorzag allerlei doemscenario’s en testte ze allemaal uit.
‘Dit is een test. We praten aan een normaal stemvolume. De MP3-speler ligt op een kleine afstand. We kijken naar elkaar en niet naar de MP3-speler. De MP3-speler hoort ons. Test.’
Zo ging dat dan. Zo ging het ook tijdens het interview. Af en toe eens kijken of het ding nog aan het opnemen was. En dan na het interview een deel afspelen en uittikken. En vandaag opnieuw. Transcripties maken ain’t fun, kan ik u zeggen.
Nog minder plezierig was dat het geluid plots stopte. Ik keek naar de technologie. De technologie keek naar mij. Ik drukte op knopjes. De technologie deed niets. Ik vloekte. Technologie had geen angst en bleef naar mij kijken. Ik drukte het uit. Het ging niet uit. Ik drukte het nog eens uit. Het bleef aan.
Ik maakte een korte situatieschets: De MP3-speler is niet van mij, hij blijft hangen, tijdens een interview waarvan ik nog de helft moet uittypen. Dit is géén goed nieuws. Ik keek naar een ander stukje technologie. Eentje dat me nog niet in de steek gelaten heeft. Ik grijp naar mijn GSM. Ik zucht. Ik zoek in mijn adresboek en vind het telefoonnummer.
“Euh ja, I have some serious issues met uw MP3-speler he”, begin ik het gesprek.
“Wat hebt ge gedaan?”, is het antwoord.
Niets, prevel ik. Met in mijn ene hand de MP3-speler from hell en in de andere mijn GSM. Het was niet de eerste keer dat dit gebeurde. De ene keer was alles verdwenen, de andere keer herstelde de media library zich.
I can tell you, als mijn interview blijkt weg te zijn, prop ik mezelf vol met een ganse pot witte choco van Kwatta.
6 Reacties
Dan zullen we het tweede gedeelte via msn nog eens overdoen. Dan moet je geen transcriptie maken ook niet, enkel copy-pasten ;)
Ik hoop voor je dat alles er nog op stond!
Dan zal je de hoofdstad van buikpijnland toch ook van je reislijstje kunnen schrappen. ;)
@Lime: Het stond er nog op. :) Me very happy dus. En de transcriptie is ook al af.
@Nico: Ik heb de hoofdstad van buikpijnland al vaak bezocht. :D
Dus geen Kwatta? Of heb je die van opluchting toch leeggelepeld?
Was getekend
@Vandepotgerukte: van opluchting heb ik me gedragen als een op en top vrouw en twee paar oorbellen gekocht. Elk excuus is goed.
Ik had daarvoor natuurlijk al de helft opgelepeld, toen ik nog in de waan was dat ik het kwijt was.
Persoonlijk zou ik eerder een pot choco van Cote D’Or oplepenen. Maar dat zijn details hé. Gelukkig dat het allemaal nog goed kwam.
Plaats een reactie