Een huishouden. Ik heb er geen. Jawel, ik ben in het bezit van nul huishoudens. En maar goed ook, denk ik dan.
Koken kan ik niet, kuisen kan ik niet en ik heb nog nooit in mijn leven ‘de was’ gedaan. De gedachte van een héél huis dat vuil kan worden, maakt me bijna depressief. Ik zou ofwel het huis helemaal laten verkommeren ofwel een neat freak worden. Nee, het is (nog) niet aan mij besteed.
Bovendien ben ik allesbehalve goed huishoudengezelschap. Ik ben een regelrechte Drama Queen als het over eten gaat, ik ben een regelrechte koppigaard als het over eender wat anders gaat. Ik beweer al jaren dat het onmogelijk is om met mij samen te wonen en ik blijf er ook bij. I’m all nice and game om avondenlang mee door te brengen, maar om er ook nog middagen en ochtenden bij te nemen,… Nein. Ik raad het niemand aan.
Dus nu al eeuwig respect voor de man die het ooit zal wagen, maar voorlopig vorm ik wel een huishouden op mezelf… op mijn kot. Waar ik mensen kan wegjagen when I please. (Aber ook mensen kan uitnodigen when I please, dat spreekt voor zich.)
Dus over huishoudens heb ik niets nuttig te zeggen. Maar dan ook helemaal niets. Behalve dan dat bij het idee alleen al ik nerveuze rillingen krijg en scenario’s voor mij zie alwaar ik voor de 43e avond op rij ‘pasta 4 kazen’ wil en mijn partner zowat ineenstort door gebrek aan andere voedingsstoffen. Ow, en dat ik drie katten wil. Ja, ik word later een cat lady.
4 Reacties
Zo erg kan het toch niet zijn? Of wel? Want anders is Jonas maar best een nieuwe man, die het huishouden dan voor jou doet.
Nee?
:p
“Dus nu al eeuwig respect voor de man die het ooit zal wagen”
+
“Ow, en dat ik drie katten wil. Ja, ik word later een cat lady.”
Helaas zijn dompteurs een uitstervend ras. Die dingen gingen uit de mode samen met snorren. Dus begin maar al te mopperen want de voortekenen zien er niet goed uit. :D
Ik zie het zo voor me….een totaal verloederd huis, “cat lady eikebah” zit aan de keukentafel met ‘pasta 4 kazen’ en tegenover haar ligt het rottende lijk van haar partner dat zowat half-opgegeten is door de massa’s katten. Zij praat er nog altijd mee alsof hij nog leefde. Het arme schaap is zijn overlijden waarschijnlijk nooit te boven gekomen en is op dat moment in de toekomst nog slechts een schaduw van de eikebah wier blog wij nu lezen.
Was het een film, ik zou hem ‘Psycha’ noemen. (jaja, weinig origineel, maar: De gelijkenissen people, de gelijkenissen!)
@eikebah: Geef toe, koppigaard :p, het zou ironisch zijn mocht je als filmfan in zo’n situatie belanden die recht uit de film kon komen.
Ik vond die ochtenden en namiddagen met u, vorig jaar, anders erg aangenaam <3
8) grappig!
Plaats een reactie