Vanavond avondje alleen op mijn kot, ik smacht ernaar. Ik denk zelfs dat ik vanavond de kaap van 9 uur zal halen; ik heb hoge verwachtingen, I admit.

Want wat is er nu gebeurd? Wel het volgende is gebeurd:

Dinsdag reden Het Lief en ik richting mijn boerengat alwaar mijn huisdokter zijn praktijk heeft. Mijn huisdokter keek naar mijn oog, vertelde dat hij wel héél errug blij was met de genezing van mijn oog en begon me de loef af te steken met zijn eigen oog-verhaal. Zes maanden vooraleer het was genezen, zei hij me. Ik moest me inhouden om hem er niet op te wijzen dat hij een week eerder had gezegd dat het 3 à 4 maanden geduurd had. Maar ik had geen zin om een geneesheer op zijn fouten te wijzen en wou eigenlijk gewoon van de avond genieten en van het feit dat ik niet meer moest uitleggen waarom ik een oogcompres had en hoe dom een mens moet zijn om een prijskaartje in zijn of haar oog te krijgen. Heel dom, is het antwoord. Maar ik was nog dommer toen ik compleet zonder dieptezicht tegen een glazen deur liep. En domst omdat ik het op het internet plaats.

Bon, een heerlijk avondje stond me te wachten. Tot ik na het doktersbezoek in de auto stapte en plots wel heel erg ziek werd. Het komt door die bacteriën die rondzweven bij de dokter, zeg ik u! Slikken, lachen, mijn hoofd draaien, niet-misselijk-zijn,… Het lukte me allemaal niet meer. Dus lag ik een halfuur later in mijn bed, ziek te wezen. Uren later lag ik in het midden van de nacht ziek te wezen. Niet slapen tijdens een ziekte is niet okee, to say the least.

Gisterenavond belde ik in alle hysterie Het Lief nog eens, want af en toe mag ik wel eens echt kinderlijk doen. Dat ik niet meer kon rechtstaan van de pijn en dat die simpele keelsprays niet werken en dat ik zoveel hoofdpijn had door mijn nekspieren, maar dat ik niet wéér naar de kinesist of soortgenoot wou. Ondertussen bleek dan ook nog eens dat mijn huid de strijd met allerlei zaken had gestaakt en dat ik in een oogwenk heel mijn rechterbeen had opengekrabd en goed op weg was met mijn linkerbeen hetzelfde lot toe te delen. Dus vanaf 7 uur lag ik gisteren op mijn bed naar het plafond te staren.

Maar vandaag, vandaag gaat het zo goed dat ik 9 uur zal halen! Ik voel het! En in mijn 2 uur extra zal ik alle rondslingerende verpakkingen van pijnstillers zoeken en wegsmijten. Nuttige bezigheden, ik héb ze.